က်ြန္ေတာ္ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို လြန္ခဲ့ေသာ ၅နွစ္ေက်ာ္က ခရစ္ယာန္ဘာသာရဲ့ ဆံုးမစာ စာအုပ္မွာ ဖတ္လိုက္ရတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို့ ဗုဒၶဘာသာ အရလဲ သူက ငါ့ကို ဘယ္တုန္းက ဘယ္လိုေျပာတယ္ ဆိုတဲ့ ပညတ္စိတ္ မထားဖို့ ဆံုးမထားပါတယ္။
ပံုျပင္ထဲမွာေတာ့ ----- မာယာဆိုတဲ့ ၄ နွစ္အရြယ္ကေလးမေလးက သူ ့သူငယ္ခ်င္း လီလီတို ့အိမ္ကို သြားလည္ခ်င္လို့ သူ ့အေဖကို လိုက္ပို ့ခိုင္းပါတယ္။ ဖခင္ျဖစ္သူက လိုက္ပို ့ခါနီးမွာ တစ္စံုတစ္ခုကို သတိရျပီး မာယာကို ေမးလိုက္ပါတယ္။
ဖခင္ ။ ။ သမီး အခုသြားမွာက လီလီတို ့အိမ္ေနာ္။ သမီး တစ္ေန့ကေျပာေတာ့ သူနဲ ့ရန္ျဖစ္ထားတာဆို။ အခုသြားမလို့လား။
မာယာ။ ။ ေဖေဖရယ္ အရင္က ဟာေတြေျပာမေနပါနဲ ့။ အခုသမီးတို ့က သူငယ္ခ်င္းေတြေလ။
ဖခင္ဟာ သမီးျဖစ္သူကို ေလးစားစြာ နဲ့ တအံ့တႀသျပန္ႀကည့္လိုက္ပါတယ္။
ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲဗ်ာ။ ၄ နွစ္သမီးကေလးေတာင္မွ ဒီလိုစိတ္ထားနို္င္ရင္ က်ြန္ေတာ္တို့ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း ဘာလို့ အမုန္းေတြကိုင္စြဲျပီး ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ေနမလဲ။ အားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ့ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ႀကတာေပါ့ဗ်ာ။
ဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ ေျပာသြားသလိုပါပဲ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ အျငင္းအခံုဆိုတာရွိတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အျငိဳးႀကီးစြာ မထိုးနွက္သင့္ဘူးတဲ့။ က်ြန္ေတာ္တို့က ေသြးရင္းညီအစ္ကို ေမာင္နွမ ေတြေလ။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment