က်ြန္ေတာ္ အေတြ ့အျကံု နွင့္ စစ္ဗိုလ္ေလးမ်ား ဘ၀ အေျကာင္း

က်ြန္ေတာ္ ဒီစာကို ေရးရတာကေတာ့ နိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္ စစ္ဗိုလ္ေလးမ်ားရဲ့ ဘ၀ကို ကိုယ္ခ်င္းစာလို့ပါ။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သူတို့နဲ့တူတဲ့ဘ၀ မ်ိဳးကိုေရာက္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ တကၠသိုလ္တစ္ခုကို စ၀င္ ပါတယ္။ သတင္းအရ က်ြန္ေတာ္တို့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆင္းရင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ အရာရွိအေနနဲ့ အလုပ္ ခန့္မယ္လို့ဆိုပါတယ္။ ဒီကိစၥကို က်ြန္ေတာ္တို့ ေက်ာင္းသားေတြ ဘာမွမသိပါဘူး။ တကၠသိုလ္ေရာက္ခါစဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေပ်ာ္ျကတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္းစာစသင္တာနဲ့ ဆရာတစ္ခ်ိဳ့ကလည္း မင္းတို့ကို မင္းတို့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ အရာရွိျဖစ္မယ္ဆိုျပီး မာနစိတ္မ၀င္နဲ့ တကယ္ေတာ့ မင္းတို့က ဘာမွတတ္တာမဟုတ္ဘူး။ တစ္ေယာက္လာလဲ ဒီသေဘာမ်ိဳးေျပာျပန္ေရာ၊ ေနာက္ အရင္တက္ေနတဲ့ ဘာသာတူေပမဲ့ စာသင္ကာလနည္းတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကလဲ အျမင္မျကည္သလို ဘာလိုလိုနဲ့ လာဆက္ဆံတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး သူတို့ကဘာလို့ ဒီလိုလာေျပာတာလဲ၊ ဆရာေတြကေရာ ဘာေတြကို ဘယ္လိုထင္ျပီး လာေျပာေျပာေနတာလဲ ဆိုတာကို ၀ိုင္း အေျဖရွာျကတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်မွ က်ြန္ေတာ္တို့ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ့ ေက်ာင္းျပီးရင္ သူတို့ရဲ့ အရာရွိျဖစ္မွာကို သိေနလို့ ဒီလိုေျပာတာတဲ့။ က်ြန္ေတာ္တို့တစ္ေတြ စိတ္တိုျပီး ပါေမာကၡဆီသြားတိုင္ျပီး ကိစၥကို ေျဖရွင္းခဲ့ရတယ္။ တစ္ကယ္ေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို့ အဲဒီေက်ာင္းကိုတက္ခဲ့တာဟာ လူေတြကို ငါအရာရွိျကီး ျဖစ္ရင္ေတာ့ နွိပ္ကြပ္မယ္ဆိုျပီး တက္ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ က်ြန္ေတာ္တို့ စိတ္ထဲမွာ တက္ျကြစြာနဲ့ ကယ္တင္ရွင္ျကီးလုပ္မယ္လို့ပဲ စိတ္ကူးရွိတာ။ က်ြန္ေတာ္ဆိုရင္ တကၠသိုလ္တစ္ခုတက္ရတဲ့ အရသာကိုပဲ စိတ္ကူးေနတာ။ က်ြန္ေတာ္တို့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုး သူတို့ေျပာသလို ဘယ္သူမွ မေတြးျကပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်ြန္ေတာ္သင္ခန္းစာ တစ္ခုရသြားတယ္ ငါလူျကီးျဖစ္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ နားမလည္ေသးတဲ့ လူငယ္ေတြကို အျပစ္အရင္ မေျပာဘူးဆိုတဲ့ စိတ္တစ္ခုပါ။
နုိင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္လာတဲ့စစ္ဗိုလ္ေလးေတြလည္း ဒီလိုပါပဲ သူတို့ ၁၀ တန္းေအာင္ ကတည္းက စစ္ထဲ၀င္လိုက္ရတယ္ ႏုည့ံတဲ့စိတ္ကေလးေတြထဲကို ဒီမိုကေရစီရေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ဗမာလူမ်ိဳးေတြဟာ တိုင္းျပည္ကို ဖ်က္ဆီးေနတာ စစ္တပ္ကမွ တကယ္ေစတနာ ရွိတာ မင္းတို့ကဒါကို ေစာင့္ေရွာက္ရမွာ ဒါမွ မင္းတို့က ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းျဖစ္ျပီး တိုင္းျပည္ကတိုးတက္မွာ ဆိုျပီး ရိုက္သြင္းခံခဲ့ရတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ျကည့္လိုက္ရင္လည္း ဗိုလ္ျကီးေတြက ယူနီေဖာင္းနဲ့ စတိုင္က်က် ဗိုလ္ကေတာ္ေတြက ေရြွတြဲလဲ စိန္တြဲလဲ ဆိုေတာ့ တိုင္းျပည္ကတိုးတက္တယ္ေပါ့။ ေငြေျကးေတြကေဖာင္းပြေတာ့ လူေတြပါးစပ္က ေျပာရင္လည္း သိန္းစကားဆိုေတာ့ ငါတို့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးျကီးအုပ္ခ်ဳပ္တာ ေတာ္ေတာ္တိုးတက္တယ္ေပါ့။ သူတို့ ပတ္၀န္းက်င္ အျမင္အရေတာ့ မွန္ေနတာပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ နိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ကို ေျခခ်မိတာနဲ့ ငါတို့ တိုင္းျပည္ဟာ အရမ္းမြဲတာပဲဆိုတာ အဲဒီစစ္ဗိုလ္ေလးတိုင္းသိပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာျဖစ္လို့လဲဆိုတာ သူတို့ စူးစမ္းျကည့္မွာ မလြဲပါဘူး။ အဲဒါကို သိလို့လဲ သူတို့ရဲ့ ဆရာျကီးမ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္က စီးပြားေရးပိတ္ေအာင္လုပ္ထားလို့။ ဒီမိုလိုေျပာတဲ့လူေတြက တိုင္းျပည္ကို မေကာင္းေျကာင္းပဲ၀ိုင္းေျပာလို့ ဒီလိုျဖစ္ေနတာဆိုတာကို ျကိုတင္ရိုက္သြင္းခဲ့တယ္။ သူတို့က လူငယ္ေလးေတြဆိုေတာ့ အင္မတန္မွ စိတ္ျကြေနတယ္ေလ။ ဒါေျကာင့္လဲ သူငယ္ခ်င္းနဲ့ ဖုန္းေျပာတာေတာင္ ငါက ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြကို အျပတ္ရွင္းမွာကြလို့ ေျပာတာေပါ့။ ဒီအသံဖိုင္ေလးထြက္လာေတာ့ က်ြန္ေတာ္ေလ နားေထာင္ရင္းရီလိုက္ရတာ။ အသက္အရြယ္ခ်င္းအတူတူေတာင္ ရိုက္သြင္းခံထားရတဲ့ ကေလးနဲ့ လြတ္လပ္တဲ့ ကေလးရဲ့ အေျပာနဲ့ အေတြးက အရမ္းကြာတာပဲ။ စကၤာပူက ကေလးက ေအးေအးေလးနဲ့ တစ္ခ်က္ခ်င္းေထာက္ျပသြားတာ။ ဒီဖက္က ကေလးကေတာ့ ငါက လူစြမ္းေကာင္းကြဆိုျပီး အလယ္တန္းေက်ာင္းသားေလးလို ေျပာသြားတာ။ ဒါေျကာင့္ က်ြန္ေတာ္ တစ္ခု အျကံျပဳလိုတာကေတာ့ ဒီကေလးေတြကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ ဖရုႆ၀ါစာ သံုးျပီး ေဒါသနဲ့ မေျပာပါနဲ့။ ဒီလိုေျပာလို့ရွိရင္ ဆိုလိုတဲ့ အဓိပါယ္ကို မေရာက္ပဲ နားလည္မွဳလြဲသြားတတ္တယ္။ ကိုယ္ ေသခ်ာမသိတဲ့ အေျကာင္းအရာကိုလဲ မေျပာပါနဲ့ အထင္ေသးသြားတတ္တယ္။ အမွန္တရားကို ေသခ်ာေျပာျပလိုက္ပါ။ သူတို့က အစေတာ့ ျပန္ျငင္းခ်င္ရင္ ျငင္းလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အမွန္ကိုေတာ့ ထုတ္မေျပာေပမဲ့ စိတ္ထဲက လက္ခံသြားမွာပါ။ သူတို့ဟာလဲ က်ြန္ေတာ္တို့ရဲ့ ဗမာလူငယ္ေလးေတြပါ။ စစ္ဖက္ကေရာ အရပ္ဖက္က လူငယ္ေလးေတြ ဟာ ဗမာျပည္ရဲ့ အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြပါ။ သူတို့ေလးေတြကို အမွန္ကိုသိေအာင္ ေျပာျပရမွာက က်ြန္ေတာ္တို့ လူျကီးေတြတာ၀န္ပါ။
ေအးခ်မ္းပါေစ ျမန္မာျပည္။